Reklama
9
Język artystyczny Aleksandry Waliszewskiej przesiąknięty jest licznymi odniesieniami i nawiązaniami do zróżnicowanych tekstów kultury i źródeł ikonograficznych. Jej malarstwo lokuje się w tradycji nurtu symbolizmu, a na obrazach dochodzi do spotkania wyimaginowanych stworzeń, hybrydycznych potworów i żywych trupów, silnych kobiecych bohaterek i zwierząt. Przedstawiane przez artystkę sceny często funkcjonują jako alegorie na temat kondycji człowieka, zmagań z pierwotnymi uczuciami strachu, niepokoju, pożądania i śmierci.
W ramach wystawy Irruption of Antiquity malarstwo Waliszewskiej kuratorka Alison Gingeras zestawia z bogatymi zbiorami kolekcji ateńskiego Muzeum Benaki. Piętnaście obrazów polskiej artystki wchodzi w bezpośredni dialog z dziełami sztuki z okresów greckiego neolitu, antyku, okresu bizantyjskiego i ery nowożytnej. W efekcie powstaje wielowarstwowy palimpsest, w którym zacierają się granice pomiędzy okresami historycznymi. Podejście to dużo zawdzięcza myśli Aby’ego Warburga, który w nigdy niedokończonym Atlasie Mnemosyne (1928-1929) tropił motywy stale obecne w sztuce na przestrzeni wieków, przewijające się w wielu momentach historycznych i kręgach kulturowych. Na podobnej zasadzie Waliszewska pokazuje, że zakorzenione w tradycji antyku motywy, symbole i mity nadal zasilają naszą współczesną wyobraźnię.
Aleksandra Waliszewska, Irruption of Antiquity
Benaki Museum, Ateny, Koumpari 1
dokumentacja wystawy Aleksandra Waliszewska. Irruption of Antiquity, fot. Weronika Pawlak
