Wystawa scalająca ostatnie siedem lat pracy twórczej Janka Baszaka koncentruje się wokół skóry jako materiału oraz figury oddzielonej od ciała, niosącej pamięć i ślady zużycia, a także fetyszu zyskującego nadmiarowe znaczenie. Rzeźby zwierząt artysta zszywa z materiałów odzyskanych, a gęsto połączone tekstylia otwierają skojarzenia z raną, futrem i skórą oderwaną od przypisanego im porządku.
Fetysz sprawia, że brak staje się czymś materialnym, przesuwa pragnienie z osoby na obiekt i zadaje pytanie o możliwość etycznej relacji wobec tego, co jest jedynie pozostałością. Podwójne czoło, zawarte w tytule wystawy, sugeruje obraz maski nałożonej na twarz. Zwierzęce głowy w praktyce Baszaka pozwalają na maskaradowe ukrywanie i straszenie, a jednocześnie działają jako narzędzie przemiany. W rezultacie nie jest jasne, czy mamy do czynienia z ciałem, jego częścią czy z kostiumem. Czy uwaga skierowana na martwą skórę jest jeszcze formą otwarcia, czy raczej zamknięciem w obiegu własnego pragnienia?
Jan Baszak, A gentle kiss on a double forehead
Słupsk, BGSW / Baszta, ul. F. Nullo 8

Jan Baszak, Dwugłowe Ciele, 2025, fot. Bartosz Górka

Jan Baszak, Maska królika, 2024, fot. Jan Baszak