Wystawa jest opowieścią o zanikającym ekosystemie kształtującym krajobraz Morza Bałtyckiego. Punktem wyjścia dla cyklu jest morszczyn, który do lat 70 XX wieku współtworzył podwodny krajobraz polskiego wybrzeża. Liliana Zeic, łącząc praktykę artystyczną z obserwacją terenową oraz historią środowiska przyrodniczego tworzy refleksję nad możliwościami rekonstrukcji ekosystemów. Autorska technika intarsji staje się medium analogicznym do procesów ekologicznych. Formy tworzone z różnych gatunków drewna łączą się w nowe struktury przypominające podwodne zbiorowiska organizmów. Intarsja służy za narzędzie myślenia o ekosystemie jako o układzie relacyjnym. Perspektywa ta przesuwa narrację z nostalgii ku refleksji nad możliwością powrotu: biologicznego, symbolicznego i wyobrażeniowego. Powrót morszczynu figuruje jako symbol nadziei i odbudowy – nie spektakularnej, lecz powolnej, organicznej i wymagającej uważności.
Liliana Zeic, Morszczyny wracają do Bałtyku
lokal_30, Warszawa, Wilcza 29a/12

Liliana Zeic, Morszczyn głęboko na dnie, detal