Czego nie możemy pomyśleć? Że człowiek nie jest centrum wszechświata? Że są możliwe inne niż kapitalistyczny systemy? Spróbujmy wyjść poza schemat. Dominika Łabądź na wystawie w 66P prowadzi nas po ruinach ekologicznych i społecznych kapitalizmu, gdzie ze szczelin i pęknięć widać nowe ekosystemy. Tworzy je poprzez słowa, dźwięki, ruch ciał, choreografię, materię i wyobraźnię, dynamiczne formy, niejednorodne strukturalnie i gatunkowo teksty, obrazy i przedmioty. Jej wystawa jest jak zdziczały ogród pełen śladów działalności ludzkiej, ale tętniący już własnym życiem poza spojrzeniem człowieka.
Kuratorka wystawy Joanna Synowiec pisze: „Cała struktura wystawy opiera się na połączeniach dynamicznych form o niejednorodnym charakterze strukturalnym i gatunkowym. To zbiór różnorodny, w którym niejednorodność oraz widoczność „szwów” tych połączeń pozwalają zaczerpnąć oddechu od schematów, gatunków i rodzajów.” W przestrzeni galerii stanęły m.in. wielkie Kudłaki – obiekty, które są trochę świadkami, a trochę aktorami tej wystawy.
Świat, który tworzy Dominika Łabądź nie mieści się w prostych podziałach. To różnorodne środowisko bytów i procesów, splątane rytmy i spotkania, które wykraczają poza to, co da się nazwać, pomyśleć czy sklasyfikować. To, co „nie do pomyślenia” nie znika – przeciwnie – działa, porusza, splata różne elementy i domaga się zauważenia.
Dominika Łabądź, Czego nie możemy pomyśleć?
66P Subiektywna Instytucja Kultury, Wrocław, ul. Księcia Witolda 66
www.66p.pl

Kadr z filmu Dominiki Łabądź Czego nie możemy pomyśleć?, dzięki uprzejmości artystki

Kadr z filmu Dominiki Łabądź Czego nie możemy pomyśleć?, dzięki uprzejmości artystki